• Home
  • /
  • Mommy
  • /
  • Als eten in eens een issue wordt

Als eten in eens een issue wordt

Vanaf dat Noé geboren is hebben we eigenlijk nooit problemen gehad met het eten geven. Ze was al snel toe aan meer dan flesjes en at soms zelf al met een vorkje. Maar de laatste tijd is dit helemaal om geslagen. What happend? Lees snel verder. 

Zoals ik al zei was het eten eigenlijk nooit een issue. Ze at altijd alles netjes op, bleef rustig zitten en ging niet kliederen. Maar van de een op andere dag is dat voorbij. Het begon onschuldig met stukjes brood uit haar mond halen en er even naar kijken om het vervolgens weer op te eten. Maar inmiddels haalt ze alles uit haar mondje en gooit het naar mij of op het tafelblad. 

Als eten in eens een issue wordt

Nee nee! 

Wanneer Noé iets doet wat ze niet mag laten wij dit merken door nee te zeggen. We schudden ons hoofd hierbij om de woorden ook een gebaar te geven. Vaak kijkt ze dan op en gaat ze wat anders doen. Maar tegenwoordig begrijpt ze maar al te goed wat nee betekend en hoe ze het gebaar ook maakt. Heel schattig, absoluut! Maar wanneer je een hap macaroni naar je gezicht krijgt en nee nee zegt, en madam besluit keihard te lachen en nee nee terug te zeggen is het lang niet meer zo leuk. 

Als eten in eens een issue wordt

Ik durf bijna niet uit eten meer..

Het is ook niet alleen thuis een food fight. Ook wanneer we ergens gaan lunchen vind je haar lunch grotendeels op de grond. Ze eet gelukkig voldoende want haar gewicht is prima. Maar het is natuurlijk niet de bedoeling dat eten een spelletje word.

Maar wat geef je dan voor een straf? Dan maar geen eten? Of een mijn stem verheffen? Inmiddels heb ik beide geprobeerd. Maar zelfs dat lacht ze doodleuk weg. En om nou elke keer haar weg te halen, dat lijkt me ook niet zo best. Want ik wil ook niet dat ze honger heeft. En daarbij, ze is pas 10 maanden. Hoeveel begrijpt ze dan vraag ik mezelf dan af. En hoe ver moet je gaan? 

Heb jij tips voor me? Laat ze dan vooral in de comments achter! 

3 Comments

  • Charlotte

    03/11/2018 at 09:30

    Je bent zeker niet de enige. Onlangs hoorde ik hetzelfde verhaal van een mama met een dochtertje van 8 maanden.
    Belangrijk is om te blijven aanbieden, zonder dat ze er een slechte ervaring aan over houdt. Wat je kan doen, is ze het nog twee keer aanbieden als ze ‘nee’ gezegd heeft en haar vervolgens met stoel en al omdraaien, terwijl jullie verder eten. Of je zet haar even in de hoek met stoel en al. Het beste is dat je haar een vijftal minuten volledig negeert, om vervolgens nog eens te proberen. Lukt het dan niet, kan je haar nog één of twee keer terug omdraaien. Als het dan nog niet werkt, gewoon stoppen met eten aanbieden en vooral geen pap geven vlak nadien om haar toch voldoende eten te geven. Dit zien ze namelijk als een beloning en dan krijg je het fenomeen waarbij ze eten gaan weigeren om pap te krijgen. Begint ze binnen het uur lastig te doen, dan kan je ze hetzelfde nog eens aanbieden. Zo niet, dan sla je deze maaltijd over. Als ze op een goed gewicht zit en dit geen week aan een stuk gebeurt, is het oké om even door te zetten. Als je nu echt merkt dat dit na enkele dagen niet helpt, zou ik eens langs de kinderarts gaan om te horen wat je kan doen. Of neem eens contact op met de Nederlandse versie van Kind en Gezin, om advies te vragen. Ik wens je in ieder geval veel succes. Het zal niet gemakkelijk zijn, maar je moet nu even doorzetten en streng zijn.

    Beantwoorden
  • Henrieke

    03/11/2018 at 14:59

    Ons mannetje is ook tien maanden en gooit veel op de grond. Ik maak er niet zo’n punt van. Wil hij gooien, dan geef ik er speelgoed bij om mee te smijten zoals zijn bekertjes. Kun je ook leuk speelgoed in verstoppen, misschien is dat leuk om naar te zoeken. Als zijn hele tafeltje leeg is, dan pak ik weer eten en speelgoed van de grond en gaat hij weer verder.

    Het is op deze leeftijd nou eenmaal interessant om te zien/horen hoe iets valt. Als de groei goed is, dan zou ik me er vooral niet druk om maken. Kindjes eten sowieso veel minder dan wij denken dat ze nodig hebben.
    Laatst was ook nog op het nieuws dat een strijd maken van de maaltijd niet leid tot beter eten. Als ik me erger dan denk ik daar maar aan. 🙂

    Wat trouwens goed werkt bij ons is een verhaaltje aan tafel, dan gaat hij soms spontaan nog een hapje meer eten.

    Beantwoorden

Geef een reactie

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Translate »
%d bloggers liken dit: